Gwiazda

NAKŁAD WYCZERPANY

Kiedy dziewczyna o imieniu Gwiazda pojawia się w małym miasteczku na południu Stanów Zjednoczonych, w spokojnym, konserwatywnym liceum wszystko staje na głowie. Jej ekstrawagancja początkowo wydaje się czymś niezrozumiałym i groźnym, jednak wkrótce dziewczynie udaje się zjednać sympatię większości szkoły, a nawet zostać cheerleaderką, co jest niemałym wyróżnieniem.

Gwiazda, tańcząca w deszczu, ubierająca się w dziewiętnastowieczne kreacje i wysyłająca samotnym anonimowe kartki pocztowe, staje się dla jednolitego dotąd tłumu uczniów inspiracją i budzi w nich potrzebę indywidualności.

Jednak oryginalność dziewczyny przyswajalna jest tylko do pewnego stopnia - po przekroczeniu granicy tolerancji szkolnej społeczności uczniowie odwracają się od Gwiazdy. To stawia w trudnej sytuacji zakochanego w niej Leo, który musi wybrać pomiędzy miłością a poczuciem akceptacji... Czy Leo będzie się starał zmienić Gwiazdę? I czy ona potrafi być inna?

[ Wiek +12 ]

Recenzje

• http://www.junior.reporter.pl/ksiazki/recenzje/?txt=archiwum/132
• http://www.4girls.pl/modules.php?name=News&file=article&sid=2058&mode=&order=0&thold=0
• http://www.granice.pl/recenzja.php?id=5&id3=724

Recenzje klientów sklepu Merlin.pl:

  Joanna Olech  2005-03-04 
"Widziałeś ją?"- to pytanie obiegło całą szkołę, kiedy w prowincjonalnym miasteczku Mica w Arizonie pojawiła się Gwiazda. Bycie "nowym" to ciężkie jarzmo. Poniewieranie "nowym" jest pospolitą zabawą, znaną pod każdą szerokością geograficzną. Ale co zrobić z "nową", która nie przejawia lęku, ani nie przymila się, a jej wygląd i zachowanie budzi szczere zdumienie? Nawet przybrane imię - Gwiazda - stanowi wyzwanie dla przewidywalnej i okopanej w banale społeczności liceum. A przy tym "nowa" nie prowokuje rozmyślnie, jej odmienność jest przyrodzona - spontaniczna i szczera. Gesty empatii rozdaje hojnie, nie oczekując rewanżu, tak jakby dzielenie się było wewnętrznym imperatywem, odruchem. I tak jak przywykliśmy do wszechobecnych odruchów agresji, tak nie umiemy się znaleźć wobec kłopotliwych odruchów dobra. Licealiści w Mica są skonfudowani i nieufni wobec dziwnego przybysza, węszą podstęp - być może Gwiazda jest "tajną bronią" dyrekcji szkoły, rozsadnikiem społecznego zaangażowania, które tak wytrwale kontestują? Myśli inaczej, mówi inaczej, ubiera się raz w powłóczyste suknie z teatralnej garderoby, innym razem w za duże ogrodniczki - w nosie ma szkolną modę i obowiązujący kod przynależności, który spaja jej rówieśników. Licealiści w Mica są stadem - stadnie wydają wyroki. I tak jak stadnie zakochali się w Gwieździe, tak i stadnie odwrócą się od niej, a potem stadnie ją zaszczują. Nawet młoda, nieśmiała miłość nie potrafi zrównoważyć ciężaru anatemy, jaką opieczętowano Gwiazdę. Oportunizm i tchórzostwo nastolatków, ich ksenofobia, okrucieństwo niepisanych wyroków, które zapadają przez aklamację - wszystko to jest sportretowane wnikliwie, z brutalną szczerością. Książka jest chwilami naiwna jak szkolna czytanka, a jednocześnie niezwykle przejmująca i można ją odczytać na wiele sposobów. Gwiazda nigdy wcześniej nie doświadczyła szkolnej obróbki - zanim trafiła do liceum w Mica, uczyła ją mama (w Polsce nie do pomyślenia). Nie zna zatem szyfrów, jakimi porozumiewają się jej koledzy, ani bezwzględnych praw, jakie rządzą szkolną społecznością. Jest jak genialny dzikus - świeża, bezbronna, ufna, ale i obdarzona niezwykłym poczuciem własnej wartości. W reakcji na jej odmienność uczniowie jednoczą się w swojej zapiekłej niechęci - mają jej za złe własną słabość i oportunizm, mają jej za złe także i to, że ich tak pociąga i fascynuje. Niewybaczalnie inna, Gwiazda znika, ale zarazem odmienia ich losy, poczucie wstydu niosą ze sobą w dorosłe życie i nigdy już nie będą tacy sami, jak wówczas, zanim ją poznali. Liceum w Mica to mała, prowincjonalna społeczność, to także metafora głupców, którzy w obawie, że "zarażą się" odmiennością trwają w marazmie i nawykach. Ta wzruszająca książka żadnego nastolatka nie pozostawi obojętnym, a pewna pani w średnim wieku beczała nad nią jak bóbr.