
Nie wszystkim wiadomo, ¿e zdobywca Nagrody Nobla w dziedzinie literatury dla doros³ych z powodzeniem pisa³ równie¿ dla dzieci. Doskona³y zbiór m±drych, ¿ydowskich opowie¶ci poruszy wyobra¼ni± ka¿dego wra¿liwego dziecka.
Singer tak¿e tutaj tworzy barwne historie pe³ne czaru, g³êbokiej m±dro¶ci, szacunku dla przyrody i respektu dla Boga.
Po¶ród trzydziestu sze¶ciu opowiadañ znalaz³y siê miêdzy innymi te najbardziej znane: "Koza Z³otka", "Maze³e i Szlimaze³e" oraz "Mêdrcy z Che³ma i g³upi karp".
[ Wiek +9 ]
Zapraszamy do lektury fragmentu, opowiadania "Koza Z³otka".
Recenzja z serwisu Merlin.pl
Marzena Kowalska 2006-02-20
Bajki ¿ydowskiego, porz±dnego cz³owieka
Poszukuj±c opowie¶ci dla naszych pociech, czêsto zapominamy o tym, co wyros³o na naszym gruncie. O bogactwie historii, które zrodzi³a nasza ziemia. O tych, którzy odwa¿yli siê na to, by nie tylko tworzyæ dla doros³ych, ale poddaæ siê os±dowi tych, dla których istotne s± same opowie¶ci – s³owa i obrazy, a nie to, kto je napisa³. Niepodatnych na autorytety. Isaac Bashevis Singer, ¿yj±cy w zesz³ym wieku autor: „Sztukmistrza z Lublina” czy „Szoszy” tym razem ujawnia swoje niesamowite mo¿liwo¶ci gawêdziarskie w opowiadaniach adresowanych do dzieci. Ale opowiadaniach niezwyk³ych, dziej±cych siê w ¶rodowisku ¿ydowskim. Specyficznym i jak¿e malowniczym. Przesyconym nie tylko pewnego rodzaju etyk±, ale przede wszystkim ¿arz±cym siê dowcipem. W tym ¶wiecie jest oczywi¶cie miejsce na opowie¶ci i takie jak wszêdzie, dzieci. Dzieci, które czêsto widz± wiêcej ni¿ doro¶li. Jest te¿ miejsce na specyficzne pomys³y zwierz±t, dziwne, magiczne postacie oraz na wszelk± m±dro¶æ, która wynika zarówno ze ¶wiêtych przypowie¶ci, jak i prze¿ytych dni. Co wiêcej, nagle z opowiadañ wynurza siê Polska. Polska dawna, przepe³niona ¿ydowskim folklorem, rytmem muzyki, piêknem ich ¶wi±t. To daje dzieciom sposobno¶æ na poznanie jednocze¶nie znanego, a jednak jak¿e odmiennego ¶wiata. Historii oraz religii. Pozwala na oderwanie siê od tak podobnych do siebie, czêsto nazbyt gwa³townych i brutalnych, wspó³czesnych opowie¶ci. Jest powrotem do czasów, gdy wieczorem, przy cieple pieca zbiera³a siê ca³a rodzina, a najstarsi rozpoczynali swoje opowie¶ci. Opowie¶ci na po³y prawdziwe, na po³y zmy¶lone, za ka¿dym razem opowiadane inaczej, jak inaczej odziewane manekiny. Historie proste, w których inteligencja i dobro zawsze wygrywa, a po¶wiêcenie i podana pomocna d³oñ, procentuj±.
|